غلاظ شداد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غلاظ شداد. [ غ ِ ظِ ش ِ ] (ص مرکب ) (ملائکه ٔ...) فرشتگان سخت و درشتخو و سنگدل . ستبرجگران سخت خشمان . (کشف الاسرار ج ١٠ ص ١٥٣). مأخوذ است از آیه ٔ «علیها ملائکة غلاظ شداد». (قرآن ٦/٦٦). غلاظ، ج ِ غلیظ. رجوع به شداد شود. - مأمورین غلاظ شداد ؛مأمورین سخت و درشتخو و قسی القلب .