غلاظی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلاظی . [ غ ِ ] (اِخ ) علی بن محمدبن احمدبن ایوب مقری غلاظی، مکنی به ابوالقاسم . او از اهل بصره بود و از احمدبن عبداﷲ روایت کرد، و ابوبکر احمدبن علی بن ثابت خطیب از وی روایت دارد. (از انساب سمعانی ورق ٤١٤ الف ).