غلام زحل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلام زحل . [ غ ُ م ِ زُ ح َ ](اِخ ) عبداﷲبن حسن بغدادی، مکنی به ابوالقاسم و معروف به غلام زحل از منجمان و دانشمندان حساب فلکی و افاضل قرن چهارهم هجری قمری بود. او راست : کتاب «احکام النجوم »، «التسییرات و الشعاعات »، «الاختیارات »، «الجامع الکبیر» و «الاصول المجردة». وی به سال ٣٧٦ هَ .ق . درگذشت . (از اعلام زرکلی ج ٢ ص ٦١٦). ابن الندیم علاوه بر کتب مذکور کتاب الانفصالات را نیز به وی نسبت داده است . رجوع به فهرست ابن الندیم چ ١ مصر ص ٣٩٥ و تاریخ الحکماء قفطی ص ٢٢٤ و تتمة صوان الحکمة ص ٢١٠ شود.