غلام نقشبند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلام نقشبند. [ غ ُ م ِ ن َ ب َ ] (اِخ ) ابن عطأاﷲ لکهنوی هندی حنفی . او راست تفسیر بعض سور قرآن، شرح الخزرجیةفی العروض، فرقان الانوار فی التفسیر لربع القرآن، و اللامعة العرشیة فی مسألة وحدة الوجود. او به سال ١١٢٦ هَ . ق . درگذشت . (از اسماء المؤلفین ستون ٨١٣).