غلامگردش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گَ دِ) [ ع - فا. ] (اِمر.)<BR>۱- اتاقی که میان دو اتاق دیگر واقع باشد و به هر دو راه داشته باشد.<BR>۲- ایوان و عمارت.<BR>۳- دیوارپست حایل میان حرمسرا و دیوانخانه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گَ دِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ۱- اتاقی که میان دو اتاق دیگر واقع باشد و به هر دو راه داشته باشد. ۲- ایوان و عمارت. ۳- دیوارپست حایل میان حرمسرا و دیوانخانه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلام گردش . [ غ ُ گ َ دِ ] (اِ مرکب ) دیواری باشد حائل میان حرم سرا و دیوانخانه و در رباطات ولایات پیش حجره ها برآرند. (آنندراج ) (بهار عجم ). راهرو. کریدور .اطاقی که میان دو اطاق واقع شود و به هر دو آنها راه داشته باشد. ایوان دور عمارت . (فرهنگ نظام ). راهرواطراف بنائی بزرگ . در تداول مردم بروجرد: یک چلو دوخورش، ساختمانش دو اطاق و یک غلام گردش : از گردش سپهر غلام تو اختر است جایت غلام گردش آن طاق اخضر است . امیرخسرو (از بهار عجم ) (آنندراج ). کیوان غلام بارگه کبریای تست گردون غلام گردش دولت سرای تست . محمدسعید اشرف (از بهار عجم ) (آنندراج ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی