غلط عام

غلط عام . [ غ َ ل َ طِ عام م ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) غلط مشهور. غلط مصطلح . مقابل غلط عوام . صاحب غیاث اللغات آرد: غلط بر دو گونه است : غلط عوام و غلط عام، غلط عام مانند لفظ منصب که به کسر صاد است و به فتح شهرت دارد و عامه ٔ شعرا با «لب » و «تب » و «غبغب » قافیه آرند، و غلط عوام چنانکه لفظ تعینات به معنی شخصی که تعیین گردیده باشد به طرفی یا کاری، و این محاوره ٔ عوام است . - انتهی . آنچه برخلاف قیاس یا گفته ٔ لغویان یا ائمه ٔ ادب بود لیکن عامه ٔ مردم و فاضلان و نویسندگان آن را پذیرفته باشند، مانند صندوق و زنبور که در فارسی به فتح اول تلفظ شوند حال آنکه در اصل به ضم اند.