غلط و واغلط

غلط و واغلط. [ غ َ طُ غ َ ] (ترکیب عطفی، اِمص مرکب ) غلت و واغلت . غلطیدن از این پهلو به آن پهلو. به درازا بر زمین از پهلویی بر پهلویی پیاپی گشتن، چون کسی که شکم او سخت درد کند. با «خوردن » و «زدن » صرف میشود : شب چها در بزم میغلطید و واغلطید شیخ روز در مسجد چه با تمکین نشست و وانشست . محمد اسلم سالم (از آنندراج ).