غلط گوی

غلط گوی . [ غ َ ل َ ] (نف مرکب ) غلطگوینده . آنکه غلط و نادرست گوید: مغلاط؛ بسیار غلطگوی و غلطکن . (منتهی الارب ) : ای طبیبان غلطگوی چه گویم که شما نامبارک دم و ناسازدوائید همه . خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ٤٢٠).