غلغلیجگه

غلغلیجگه . [ غ ِ غ ِ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) کف پای یا دست یا زیر بغل که با خارش و شخودن کس دیگری آدمی را خنده افتد. غلغلیجگاه : چو بینی آن خر بدبخت را ملامت نیست که برسکیزد چون من فروسپوزم بیش چنان بدانم من جای غلغلیجگهش کجا به مالش اول دراوفتد به سریش . لبیبی .