غلغونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غُ نِ) (اِمر.) گلگونه، سرخاب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(غُ نِ) (اِمر.) گلگونه، سرخاب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلغونه . [ غ ُ ن َ ] (اِ) سرخیی باشد که زنان بر رخساره مالند و به جای غین دوم قاف هم به نظر آمده است . (برهان قاطع). به معنی گلگونه که سرخاب روی زنان باشد. (آنندراج ) (انجمن آرا). به معنی گلگونه که زنان بر روی مالند، و غلگونه نیز گویند. (فرهنگ رشیدی ). رجوع به سرخاب و گلگونه شود.