غلیجن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلیجن .[ غ ُ ل َ ج ِ ] (معرب، اِ)به لغت یونانی بمعنی پودنه باشد و آن نوعی از نعناع بود و معرب آن فودنج است . (برهان قاطع) (از آنندراج ). فوتنج، و گاهی اغریا بمعنی ریحان زمین مشکطرا بدان افزایند. (تذکره ٔ داود ضریر انطاکی ). ظاهراً مصحف غلیخن یا غلیخون است . رجوع به غلیخون و پودنه شود.