غلیواز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلیواز. [ غ ِلی ] (اِ) طائری است معروف که آن را زغن نیز گویند و مرکب است از «غلیو» بمعنی سرگشتگی، و این در او ظاهر است، و نوشته اند که آن سالی نر و سالی ماده باشد و بعضی گویند که در شش ماه این انقلاب میشود. (غیاث اللغات ). غلیواژ. غلیواج . مُرزَة. (منتهی الارب ). رجوع به کلمه های مذکور شود.