غم آلوده

غم آلوده . [ غ َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) غمناک . اندوهگین . غم آلود. حزین . دلتنگ . رجوع به غم شود : بیا ساقی آن لعل پالوده را بیاور، بشوی این غم آلوده را. نظامی . فسرده دلان را درآرد به کار غم آلودگان را شود غمگسار. نظامی . غم آلوده یوسف به کنجی نشست به سر برز نَفْس ستمگاره دست . سعدی (بوستان ). قطره ٔ اشکی که از مژگان غم آلوده ریخت عنکبوتی گشت و بر چاک گریبانم تنید. ملا قاسم مشهدی (از آنندراج ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی