غمکش

غمکش . [ غ َ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) آنکه غم کشد.غمناک . غمدار. غمزده . غمدیده . غمرسیده : چو پیروزه گشته ست غمکش دل من ز هجران آن دو لب بهرمانی . ابوالحسن بهرامی . در سایه ٔ آن زلف مشوش که تراست ای بس دل سرگشته و غمکش که تراست . انوری . میی کوست حلوای هر غمکشی ندیده بجز آفتاب آتشی . نظامی (از آنندراج ).