غمگساری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غمگساری . [ غ َ گ ُ ] (حامص مرکب ) دفع ملالت و دلتنگی . (ناظم الاطباء). گساردن غم . غمخواری . غمزدایی . دلداری و دلجویی : هرچند که غمگین بود نخواهد از پشه خردمند غمگساری . ناصرخسرو. غمگساری در ابر میجویم برق او دید هم نمی شاید. خاقانی . در جهان هیچ سینه بیغم نیست غمگساری ز کیمیا کم نیست . خاقانی . ◄ مودت و دوستی ورفاقت و مؤانست و همدمی . (ناظم الاطباء). رجوع به غمگسار شود.