غمیم

غمیم . [ غ ُ م َی ْ ی ِ ] (اِخ ) آبی است مر بنی سعد را. (منتهی الارب ). جریر گوید : یا صاحبی هل الصباح منیر ام هل للوم عواذ لی تفتیر؟ انا نکلف بالغمیم حاجة نهیا حمامة دونها و جفیر لیت الزمان لنا یعود بیسره ان الیسیر بذالزمان عسیر. (از معجم البلدان ).

غمیم . [ غ َ ] (ع اِ) ماست . (مهذب الاسماء). شیر جوشانده ٔ سطبرشده و ماست . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شیری که بجوشانند تا غلیظ شود. (از اقرب الموارد). ◄ گیاه سبز زیر گیاه خشک رسته، و علف تر زیر خشک مانده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). غَمیس . (اقرب الموارد).

غمیم . [ غ ُ م َ ] (اِخ ) رودباری است به دیار حنظله . (منتهی الارب ). وادیی است در دیار حنظله از بنی تمیم، شبیب بن برصاء گوید : الم تر أن الحی فرق بینهم نوی بین صحراء الغمیم لجوج نوی شطبتهم عن هواناو هیجت لنا طرباً ان الخطوب تهیج فأصبح مسروراً ببینک معجب و باک له عندالدیار نشیج . (از معجم البلدان ).