غنفری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غنفری . [ غ َ ف َ ] (اِخ ) حسن بن بشربن اسماعیل بن غدق بن حبتربن غنفر، مکنی به ابومحمد. شیخ مصری است از عبدالغنی بن سعید. عنفری به عین مهمله نیز گفته اند. (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ص ١٨٠).
غنفری . [ غ َ ف َ ](ص نسبی ) منسوب به غنفر. رجوع به غنفر (اِخ ) شود.