غنیمت کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غنیمت کش . [ غ َ م َ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) آنکه مال غنیمت بردارد و نگاهدارد.(از آنندراج ). غنیمت کشنده . حامل غنیمت : جهاندارچون دید کز گنج و زر غنیمت کشان را گران گشت سر... نظامی . در آن پیش بینی خرد پیشه کرد که لختی ز چشم بد اندیشه کرد بفرمود شه تا غنیمت کشان دهند از شمار غنیمت نشان . نظامی .