غنیمت گرفتن

غنیمت گرفتن . [ غ َ م َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) غنیمت یافتن . گرفتن اموال دشمنان . غَنم . غُنم . غَنَم . غُنمان . غَنیمة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) : ز هر جای چندان غنیمت گرفت که لشکر همی ماند اندر شگفت . فردوسی . ◄ غنیمت شمردن . غنیمت دانستن : بیا ساقی از ناله پیمانه گیر چمن را غنیمت چو میخانه گیر. ملاطغرا (از آنندراج ). - به غنیمت گرفتن ؛ غنیمت شمردن . غنیمت دانستن : سخن وزیر به غنیمت گیر. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٦٨٥).