غوته خورده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غوته خورده . [ ت َ / ت ِ خوَرْ/ خُرْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) فرورفته در آب . غوطه خورده . غوص کرده . رجوع به غوته و غوطه شود : چه غوته خورده در آب کبود مرغ سپید ز چشم و دیده نهان شد در آسمان کوکب . عنصری (از فرهنگ اسدی ).