غورس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غورس . (اِخ ) تلمیذ بقراط. (فهرست ابن الندیم چ مصر ص ٤١٥). یحیی نحوی گوید: هشت تن از اطبای یونان در صناعت طب سرآمد بودند اول ایشان اسقلیبیوس و دوم غورس بود، غورس ٤٧ سال زندگی کرد. هفده سال از آن را در کودکی و دانشجویی گذرانید و سی سال بقیه را دانشمند ومعلم بود. از وفات اسقلیبیوس تا ظهور غورس ٨٥٠ سال فاصله بود، و در این فترت اطبایی از جمله سورندوس و مانیوس ظاهر شدند. غورس روش تجربه را برگزید و آن راتقویت کرد و هفت تن از فرزندان و خویشان غورس که تلمیذ وی بودند پس از او جانشین او شدند، و ایشان : مرقس، جورجیس، مالسطس، قولس، ماهالس، اراسسطراطس اول و سقیروس بودند، و هر یک از اینان روش استاد خود یعنی روش تجربه را برگزیدند. (از عیون الانباء ج ١ ص ٢٢). رجوع به تاریخ الحکماء قفطی و قاموس الاعلام ترکی شود.