غورشکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غورشکی . [ رَ ] (ص نسبی ) منسوب به غورشک . رجوع به غورشک شود.
غورشکی . [ رَ ] (اِخ ) یوسف بن شاهک بن طالب بن فتح بن محمد غورشکی، مکنی به ابویعقوب . وی ساکن سمرقند بود. از قاضی ابونصر منصوربن احمد غزقی روایت کند. در جمادی الاولی سال ٥١١ هَ . ق . به سن ٨٣سالگی درگذشت . (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ورق ١٨٢).