غوزمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غوزمی . [ زَ ] (ص نسبی ) منسوب به غوزم . رجوع به غوزم شود.
غوزمی . [ زَ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن حسنویه هروی غوزمی، مکنی به ابوحامد. از حسین بن ادریس انصاری روایت دارد، و ابوبکر برقانی و دیگران از وی روایت کنند. (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ص ١٨٢).