غوطه خوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غوطه خوار. [طَ / طِ خوا / خا ] (نف مرکب ) آنکه در آب غوطه خورد. فرورونده در آب . غوته خوار. غوطه خور. غوطه ور. سر به آب فروبرنده . رجوع به غوطه و غوته شود : نگشتی به قلزم اگر غوطه خوار نبودی به طوفان بدین اشتهار. ملاطغرا (در مدح ذوالفقارخان از بهار عجم و آنندراج ).