غوطه خوردن

غوطه خوردن . [ طَ / طِ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) فروشدن در آب . در آب شدن . ناغوش خوردن . سر به آب فروبردن . فرورفتن در آب . غوته خوردن . غوته زدن . غوطه ور شدن . انغماس . انغساس . قمس . غمس . غوص . رجوع به غوطه و غوته شود : به دل گفت پیکار با ژنده پیل چو غوطه ست خوردن به دریای نیل . فردوسی . چون ماهی شیم کی خورد غوطه ٔ غوک کی دارد جغد خیره سر لحن چکوک ؟! لبیبی (ازفرهنگ اسدی ذیل چکوک ). شیر ... غوطه بخورد و جان شیرین به مالک سپرد. (کلیله و دمنه ). در قعر دریا ... غوطه خوردن ... خطر است . (کلیله و دمنه ). بر گنج سایه از پی بذل زر افکنی در بحر غوطه از پی در ثمین خوری . خاقانی . بحر ارنه غوطه خوردی در بحر کف خسرو کی عذب وصاف بودی چون زمزم مطهر. خاقانی . و به دریای فکرت غوطه خوردن گرفت . (سندبادنامه ص ٣٠٢). توبه کردم که نیز در این دریا خوض نکنم و در این گرداب غوطه نخورم . (سندبادنامه ص ٢٧٠). حکیم فرمود غلام را به دریا انداختند و چند نوبت غوطه خورد. (گلستان سعدی ). آنکه خورد غوطه به آب اندرون کی رود آن لحظه به خواب اندرون . امیرخسرو (از آنندراج ). وآنکه در بحر غوطه می نخورد سلک در و گهر کجا یابد؟ ابن یمین . تاجبخشا منم آن قلزم معنی که خورد نه فلک همچو صدف غوطه به دریای دلم . حسین ثنائی (از آنندراج ). ◄ غرق شدن . (از ناظم الاطباء).