غوغاطلبی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غوغاطلبی . [ غ َ / غُو طَ ل َ ] (حامص مرکب ) عمل شخصی غوغاطلب . فتنه جویی . فتنه گری . رجوع به غوغا و غوغاطلب شود.