غَداء

قالَ لِفَتاهُ ءَاتِنَا غَدآءَنَا «غَداء» به غذایى گفته مى شود که در آغاز روز یا وسط روز، مى خورند (صبحانه یا نهار) ولى از تعبیراتى که در کتب لغت آمده است، چنین استفاده مى شود که در زمان هاى گذشته «غداء» را تنها به غذایى مى گفتند که در آغاز روز مى خوردند (زیرا از «غُدْوَه» گرفته شده که به معناى آغاز روز است) در حالى که در عربى امروز، «غداء» و «تغدى» به معناى «نهار و نهار خوردن» است.(9)