غَنِىٌّ حَمِیْدٌ

اللّهَ غَنِیٌّ حَمیدٌ تعبیر به «غَنِىٌّ حَمِیْدٌ»، اشاره به این است که شکرگزار در برابر افراد عادى، یا چیزى به بخشنده نعمت مى دهد، و یا اگر چیزى نمى دهد، با ستایش او مقامش را در انظار مردم بالا مى برد; ولى در مورد خداوند هیچ یک از این دو، معنا ندارد، او از همگان بى نیاز است، و شایسته ستایش همه ستایشگران، فرشتگان حمد او مى گویند و تمام ذرات موجودات به تسبیح و حمد او مشغولند و اگر انسانى به زبان قال، کفران کند، کمترین اثرى ندارد، حتى ذرات وجود خودش، به زبان حال مشغول حمد و ثناى اویند!(8)

اللّهَ غَنِیٌّ حَمیدٌ تعبیر به «غَنِىٌّ حَمِیْدٌ»، اشاره به این است که شکرگزار در برابر افراد عادى، یا چیزى به بخشنده نعمت مى دهد، و یا اگر چیزى نمى دهد، با ستایش او مقامش را در انظار مردم بالا مى برد; ولى در مورد خداوند هیچ یک از این دو، معنا ندارد، او از همگان بى نیاز است، و شایسته ستایش همه ستایشگران، فرشتگان حمد او مى گویند و تمام ذرات موجودات به تسبیح و حمد او مشغولند و اگر انسانى به زبان قال، کفران کند، کمترین اثرى ندارد، حتى ذرات وجود خودش، به زبان حال مشغول حمد و ثناى اویند!(8)