غِلّ

فی صُدُورِهِمْ مِّنْ غِلّ «غِلّ» از مادّه «غَلَل» در اصل، به معناى نفوذ مخفیانه چیزى است، و به همین جهت به حسد و کینه و دشمنى که به طرز مرموزى در جان انسان نفوذ مى کند «غِلّ» گفته مى شود، و اگر به رشوه نیز «غلول» مى گویند، به این مناسبت است که نفوذ مخفیانه براى انجام خیانتى مى باشد. بنابراین، «غِلّ» مفهوم وسیعى دارد که بسیارى از صفات زشت و مزاحم اخلاقى را شامل مى گردد. و لذا به آب جارى در میان درختان، «غلل» مى گویند، و از آنجا که حسد، عداوت و دشمنى، به طرز مرموزى در قلب انسان نفوذ مى کند به آن «غل» گفته شده، بنابراین «غل»، تنها به معناى «حسد» نیست بلکه، مفهوم وسیعى دارد که بسیارى از صفات مخفى و زشت اخلاقى را، شامل مى شود.(25)