غژ/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(غَ) ۱- (اِ.) نشسته راه رفتن مانند اطفال یا معلولین. ۲- شل. ۳- فلج، کسی که خود را روی زمین میکشد.واژه قبلی: غپکواژه بعدی: غژب