غیبت

(غِ یْ بَ) [ ع. غیبه ] ۱- (مص ل.) ناپدید شدن. ۲- (اِمص.) ناپدیدی، عدم حضور.

(~.) [ ع. غیبه ] (مص ل.) بد گفتن پشت سر کسی، عیب کسی را در غیاب وی گفتن.