فاخته گون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاخته گون . [ ت َ / ت ِ ] (ص مرکب ) برنگ فاخته . خاکستری : چو شد ز نم زدن ابرهای فاخته گون درخت باغ چو طاوس جلوگی خرم . سوزنی . ریخته آسمان فاخته گون از هوا فاخته، ز فاخته خون . نظامی . فاخته فریادکنان صبحگاه فاخته گون کرده فلک را به آه . نظامی .