فاخری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاخری . [ خ ِ ] (اِخ ) شاعری است باستانی که از زمان و سرگذشت او آگاهی دقیقی دردست نیست . اسدی در لغت فرس بیتی از او در شاهد واژه ٔ «گراز» بمعنی کوزه و قنینه آورده است : با نعمت تمام به درگاهت آمدم امروز با گرازی و چوبی همی روم . رجوع به لغتنامه ٔ اسدی شود.