فادوسبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فادوسبان . (اِخ ) فادوستان . شخصی است که در نیشابور میزیسته و از دهگانان بوده است . ابومسلم خراسانی بنابر روایتی که صاحب روضةالصفا آورده از این مرد شمشیری و هزار دینار به قرض گرفت و هنگامی که بر خراسان چیره شد این دهقان را سزاهای نیکو داد. رجوع به احوال و اشعار رودکی ج ١ ص ٢٩١ شود.
فادوسبان . (اِخ ) یکی از ملوک رستمدار طبرستان . رجوع به پادوسبان شود.