فاضل عینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاضل عینی . [ ض ِ ل ِ ع َ ] (اِخ ) محمودبن احمد موسی حلبی حنفی سروجی، مکنی به ابومحمد و ملقب به بدرالدین و معروف به فاضل عینی . از متبحران فقهای حنفی، قاضی القضاة دیار مصر بوده است . از تألیفات او این کتب مشهور است : ١- تاریخ البدر فی اوصاف اهل العصر، که شامل ده مجلد بوده است . ٢- رمزالحقایق، در شرح کنزالدقایق درباره ٔ فقه حنفی . ٣- شرح دررالبحار، در فقه حنفی . ٤- شرح شواهد صغیر. ٥- شرح شواهد کبیر، هر دو درباره ٔ شروح الفیه ٔ ابن مالک . ٦- شرح صحیح البخاری . ٧- شرح معانی الاَّثار. ٨- طبقات الحنفیه . ٩- طبقات الشعراء. ١٠- عقدالجمان فی تاریخ اهل الزمان . درگذشت فاضل عینی در سال ٨٥٥ هَ . ق . به سن ٩٤سالگی بوده است . (از ریحانة الادب ج ٣ ص ١٤٦).