فاضل مقداد

فاضل مقداد. [ ض ِل ِ م ِ ] (اِخ ) مقدادبن عبداﷲبن محمدبن حسین بن محمد حلی سیوری، مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب به شرف الدین . ازفقهای متکلم و از بزرگان علمای امامیه است که او رابه سبب انتساب به قریه ٔ سیور، فاضل سیوری نیز گفته اند. او از بهترین شاگردان شهید اول بود. از آثارش این کتب مشهور است : ١- آداب الحج . ٢- آیات الاحکام . ٣- الادعیة الثلاثون . ٤- الاربعون حدیثاً. ٥- ارشادالطالبین . ٦- تجویدالبراعة فی شرح تجریدالبلاغة. ٧- تفسیر مغمضات قرآن . ٨- شرح الفیه ٔ شهید اول . ٩- شرح سی فصل خواجه نصیر طوسی . علاوه بر این متجاوز از ده کتاب دیگر در علوم دینی نوشته است . وفاتش در سال ٨٢٦ هَ . ق . اتفاق افتاده است . (از ریحانة الادب ج ٣ ص ١٨٢ و ١٨٣).