فاطمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاطمة. [ طِ م َ ] (اِخ ) دختر عمرولیث و همسر محمدبن حسن درهمی، خلیفه ٔسیستان در زمان عمرولیث . (از تاریخ سیستان ص ٢٣٦).
فاطمة. [ طِ م َ ] (اِخ ) دختر قیس بن خالد القرشی . از نخستین کسانی است که مهاجرت کرده، از زنان صحابی و صاحب جمال و کمال بود. مرگش در حدود ٥٠ هَ . ق . است . (از اعلام زرکلی ج ٢ ص ٧٦٤).
فاطمة. [ طِ م َ ] (اِخ ) دختر قاسم بن جعفربن ابی طالب، نواده ٔ جعفر برادر علی بن ابی طالب و زوجه ٔ حمزةبن عبداﷲبن زبیر است . (از خیرات حسان ص ١٤).