فاق
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- شکاف میانِ قلم. ۲- شکاف میان ریش بلند. ۳- سوفار، بخش انتهایی تیر. ۴- وسط چله کمان.۵ - طول شلوار از خشتک تا کمر.
[ ع. ] (اِ.) ۱- کاسه پر از طعام. ۲- روغن زیتون پخته. ۳- دشت هموار.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- شکاف میانِ قلم. ۲- شکاف میان ریش بلند. ۳- سوفار، بخش انتهایی تیر. ۴- وسط چله کمان.۵ - طول شلوار از خشتک تا کمر.
[ ع. ] (اِ.) ۱- کاسه پر از طعام. ۲- روغن زیتون پخته. ۳- دشت هموار.