فاکه

(کِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- میوه فروش.<BR>۲- مرد خوش طبع.<br>

(کِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- میوه فروش. ۲- مرد خوش طبع.

فاکه . [ ک ِه ْ ] (ع ص ) خداوند میوه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). میوه فروش . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ مرد خوش طبع. خوش ذات . (منتهی الارب ). خوش منش . (ربنجنی ). ج، فاکهین . (یادداشت بخط مؤلف ).

فاکه . [ ک ِه ْ ] (اِخ ) ابن سعد، مکنی به عقبه . صحابی است . (یادداشت بخط مؤلف ).

فاکه . [ ک ِه ْ] (اِخ ) ابن مغیرةبن مغیره ... مخزومی . یکی از جوانان قریش بود که با هنده دختر عتبه ازدواج کرد. او را خانه ای بود که برای مهمانی اختصاص داشت، و مردم بدون اجازه در آن وارد می شدند. (از عقدالفرید ج ٧ ص ٩٤).

فی شُغُل فاکِهُونَ «فاکه» از مادّه «فُکاهَة» است. «ابن منظور» در «لسان العرب» مى گوید: «فاکه» به انسان خوش مشرب و مزّاح گفته مى شود.(21)