فاکهة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاکهة. [ ک ِ هََ ] (ع اِ) میوه، هرچه باشد، جز خرما و انگور و انار. (از منتهی الارب ). ◄ درخت خرمای عجیب . (از اقرب الموارد). خرمابن بشگفت آورنده . (منتهی الارب ). ◄ نوعی شیرینی . (اقرب الموارد). حلوایی است . (منتهی الارب ). ◄ آنچه با خوردن آن خوشی حاصل آید. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ فاکهةالشتاء؛ آتش . (اقرب الموارد). ج، فواکه . ◄ (ص ) خوش طبع و پاک نفس و بسیارخنده و خنده زنان سخنگوی با یاران .