فایق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فایق . [ی ِ ] (ع ص ) فائق . برگزیده و بهترین از هر چیزی . (منتهی الارب ) : شکرینه که از شکر فایق کنند معتدل باشد. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). رجوع به فائق شود.

فایق . [ ی ِ ] (اِخ ) روستایی است، و از آن روستاست قریه ٔ ماودانه . (یادداشت بخط مؤلف ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پیروز، چیره، غالب، فاتح، فایز، فایز، مستولی، مسلط برتر، عالی، والا ≠ مغلوب