فتا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ) [ ع. فتاء ]<BR>۱- (مص ل.)جوان شدن.<BR>۲- کَرَم کردن.<BR>۳- (اِمص.) جوانی.<BR>۴- کَرَم، جوانمردی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ) [ ع. فتاء ] ۱- (مص ل.)جوان شدن. ۲- کَرَم کردن. ۳- (اِمص.) جوانی. ۴- کَرَم، جوانمردی.
مترادف و متضاد واژهدان
برنا، جوان، شاب آزاده، جوانمرد، راد