فتاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ یا فِ دِ) (ص.) نک افتاده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فُ یا فِ دِ) (ص.) نک افتاده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتاده . [ ف ُ / ف ِ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) افتاده : یا به یاد این فتاده ٔ خاک بیز چونکه خوردی جرعه ای بر خاک ریز. مولوی . مردی نبود فتاده را پای زدن . پوریای ولی . رجوع به افتادن و فتادن شود.