فتح بن ادریس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتح بن ادریس . [ ف َح ِ ن ِ اِ ] (اِخ ) ابن نصر کاتب، مکنی به ابوالفضل وی در محرم سال ٣١٥ هَ . ق . درگذشت . او از جمله رواتی است که از الرمانی محمدبن یحیی، و حمیدبن مسعدة روایت حدیث کرده است . (از ذکر اخبار اصبهان ج ٢ ص ١٥٧).