فتح بن علی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتح بن علی . [ ف َ ح ِ ن ِ ع َ] (اِخ ) ابن محمد بنداری . وی در اصفهان متولد شد. ودر حدود سال ٦٢٠ هَ . ق . به شام سفر کرد. و چون بر دو زبان پارسی و عربی تسلط کافی داشت از طرف عیسی بن ابی بکربن ایوب پادشاه شام مأمور ترجمه ٔ شاهنامه ٔ فردوسی به زبان عربی گردید. ترجمه ٔ او از روی نسخه ای که در سال ٣٨٤ هَ . ق . بوسیله ٔ فردوسی تدوین شده بود صورت گرفته و به همین سبب متن اصلی آن برخی از قسمتهای شاهنامه ٔ کامل را ندارد. این ترجمه را فتح بن علی خود، الشاهنامه نامیده است . اخیراً در سال ١٣٥٠ هَ .ق . / ١٩٣٢ م . عبدالوهاب عزام مصری کتاب الشاهنامه را، پس از مطابقه ٔ نسخه های مختلفی که از آن در کتابخانه ٔ دانشگاه کیمبریج و نیز در برلن موجود بود تصحیح کرد و به چاپ رسانید و مقدمه ای محققانه بر آن افزود.(از کتاب فردوسی طوسی تألیف محمد استعلامی ص ١٠١).
فتح بن علی . [ ف َ ح ِ ن ِ ع َ ] (اِخ ) موصلی . رجوع به فتح موصلی شود.