فتخ ماده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتخ ماده . [ ف َ خ ِ دَ / دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) علتی که بدان فرج زن بآماسد و چون برِ مرد شود خصیه بآماسد. و آن را قبح ماده هم گویند، کذا فی القنیه . (از مؤید الفضلا) (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتخ ماده . [ ف َ خ ِ دَ / دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) علتی که بدان فرج زن بآماسد و چون برِ مرد شود خصیه بآماسد. و آن را قبح ماده هم گویند، کذا فی القنیه . (از مؤید الفضلا) (از آنندراج ).