فتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتر. [ ف َ ت َ ] (اِ) ازگیل . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به ازگیل شود.
فتر. [ ف ِ ] (ع اِ) مابین دو انگشت سبابه و ابهام وقتی که گشاده باشد. (از اقرب الموارد).
فتر. [ ف َ ] (ع اِ) ضعف . ◄ تکه ٔ گوشت . ◄ مقدار معلومی از خوراک . (اقرب الموارد). رجوع به فَتَر شود.