فتوح
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) به دست آمدن غیر منتظره چیزی. ۲- (اِمص.) گشایش. ۳- گشایش حالی که به سالک در مراحل سلوک دست دهد. ۴- (اِ.) نذر، مال یا چیزی که نذر عارف و سالک کنند.
(~.) [ ع. ] (اِ.) جِ فتح ؛ پیروزیها، گشایشها.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) به دست آمدن غیر منتظره چیزی. ۲- (اِمص.) گشایش. ۳- گشایش حالی که به سالک در مراحل سلوک دست دهد. ۴- (اِ.) نذر، مال یا چیزی که نذر عارف و سالک کنند.
(~.) [ ع. ] (اِ.) جِ فتح ؛ پیروزیها، گشایشها.