فتو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتو. [ ف ُ ت ُوو] (ع اِ) ج ِ فتی . (منتهی الارب ). رجوع به فتی شود.
فتو. [ ف َ ت َ ] (ص ) عربده جوی و مغرور. بصورت فنو هم آمده است . (برهان ). رجوع به فنو و فنودن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتو. [ ف ُ ت ُوو] (ع اِ) ج ِ فتی . (منتهی الارب ). رجوع به فتی شود.
فتو. [ ف َ ت َ ] (ص ) عربده جوی و مغرور. بصورت فنو هم آمده است . (برهان ). رجوع به فنو و فنودن شود.