واژه جو

فخامة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فخامة. [ ف َ م َ ] (ع مص ) سطبر گردیدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ پر شدن . (منتهی الارب ). ◄ بزرگ شدن قدر و بالا رفتن مرتبه ٔ کسی در چشم مردم . (اقرب الموارد).

معنی فخامة | واژه جو